BoBo@Travel Magazine

"ลุงอ้อม" เป็นประธานชมรมอนุรักษ์ปลาและน้ำครับ

ตอนเจอลุงครั้งแรก ลุงเค้าแต่งตัวมอม ๆ เป็นชาวไร่ธรรมดา

แต่รู้กันไหมครับ ว่าลุงเค้าเป็นถึงเจ้าของโฮมสเตย์ เป็นประธานชมรมอนุรักษ์แถบนี้

แถมลุงยังทำงานให้ในหลวงในการอนุรักษ์น้ำด้วย

(ผมเห็นรูปลุงอ้อม ที่เข้าเฝ้าในหลวง เข้าเฝ้าพระเทพตั้งหลายรูปแน่ะ สุดยอดเลยครับลุง !)

ปล. ปลาทอดตัวโตในรูปนั้น

เป็นปลาที่ตกได้ในอ่างเก็บน้ำนั่นแหละครับ กรอบอร่อยน่าดูเชียววววว

ยางชุมนั้น

ได้ชื่อว่า "ยางชุม" เพราะแต่ก่อนมี ต้นยาง เยอะมาก ๆ

แต่ปัจจุบัน ต้นยางถูกตัดไปเกือบหมดแล้ว เศร้าเลย

พอต้นยางใกล้หมด 

คนก็ล้อชื่อ "ยางชุม" เป็น "ยุงชุม" แทน เพราะยุงเยอะ แฮะ ๆ

พอกินข้าวเสร็จ

พวกเราก็เข้าห้อง จัดหนังสือกันต่อ แล้วก็หลับปุ๋ย

เจ้าหมาตัวนี้ เป็นหมาที่ลุงอ้อมเลี้ยงไว้ครับ

ผมเห็นมันอยู่ไกล ๆ ผมก็กวักมือเรียกมัน

มันก็วิ่งมาหาผม แล้วก็เดินตามผมไป

พอมันรู้ว่าผมไม่มีอะไรให้มันกิน มันก็ร้อง งี้ด ๆ ใหญ่เลย

คงอยากบอกว่า

"เรียกตูมาแล้ว ก็ให้อะไรตูกินด้วยเด่ะ บ๊อก ๆ "

 ขณะที่ผมกำลังจัดหนังสืออยู่นั้น

ก็มีเจ้าลิงน้อย มากวนอยู่ตลอดเวลา

หยิบหนังสือเล่นนั้นไปที เล่มนี้ไปที

"นี่ ไอ้หนู ทำไมอ่านเร็วจัง อ่านรู้เรื่องไหมเนี่ย ! "

"รู้ ~ "

"ชื่อไรเนี่ย ?" 

"ชื่อ ไจแอ้น แต่ที่บ้านเรียกแอ้น~ "

"อยู่ชั้นไรแล้ว แอ้น"

"อนุบาลสองงงง"

แอ้นตอบไป ดูหนังสือการ์ตูนไป

ผมให้