BoBo@Travel Magazine

สวัสดีครับ

วันนี้โบโบ้อ่านหนังสือมา 5-6 ชม.เริ่มสติแตกแล้ว

ก็เลยมาเล่น exteen ครับ ^.^

 

ก่อนอื่นขอแจ้งข่าวดีก่อนว่า

แ่ตน แต่น แต๊นนนนนนน ....

ร้านนภา (บ้านอาม่าผม) ซึี่งเป็นที่รวบรวมหนังสือรับบริจาค

โทรมาบอกโบโบ้ว่า หนังสือเดินทางมาถึงเกือบสิบเล่มแล้วจ้าา

(ถ้ารวมหนังสือที่ผมเตรียมไว้บริจาคด้วยก็ประมาณ 20 เล่มครับ)

ฮิฮิ

 

 วันนี้โบโบ้เอานิทานที่แต่งไว้หลังจากปฏิบัติธรรม

มาโพสต์ให้เพื่อน ๆ อ่านเล่นดีกว่า

ว่าแต่ว่า...อยากอ่านไหมอ่ะ !?

 

ไม่รู้ ไม่สนใจ เล่าเลยละกัน ฮิฮิ

 

-------นิทานเรื่อง...ผู้กล้ากลัวอะไร ?-------

 

ขอบคุณรูปประกอบจาก

 

กาลครั้งหนึ่ง จะว่าช้าก็ไม่ช้า จะว่าเร็วก็ไม่เร็ว จะว่าไม่ช้าไม่เร็วก็ไม่ใช่

ณ ที่แห่งหนึ่งซึ่ง จะว่าใกล้ก็ไม่ใกล้ จะว่าไกลก็ไม่ไกล จะว่าไม่ใกล้ไม่ไกลก็ไม่ใช่

 นักปราชญ์ผู้หนึ่ง หลังจากได้ถ่ายทอดวิชา

"การดูจิตรู้ใจ"

จนหมดความรู้ของท่าน

ให้กับลูกศิษย์ทั้ง 3 คนคือ

ตูรู ตูเกง และ ตูเซียน

(ชื่อของทั้ง 3 นั้น เป็นภาษาบาเลอะซึ่งเป็นเพื่อนกับภาษาบาลี

แปลว่า ตูรู้แล้ว ตูเก่งแล้ว และ ตูเซียนแล้ว  )

ท่านนักปราชญ์จึงได้ทำการทดสอบวิชาของลูกศิษย์ทั้ง 3

 

และแล้วก็ถึงเวลาสอบ

ท่านอาจารย์ได้บอกลูกศิษย์ทั้งสาม

ให้ไปนั่งบนขอนไม้ ขนาดใหญ่กว่าก้นของลูกศิษย์นิดหน่อย ที่อยู่กลางสระน้ำ

 ท่านบอกกับเหล่าศิษย์ว่า

 

"หากพวกเจ้าสามารถนั่งบนขอนไม้นั่น ตลอดเวลา 10 นาที

โดยที่เจ้าไม่ตกลงไปในน้ำ ถือว่าเจ้าสำเร็จวิชาขั้นสูงสุดของเราแล้ว"

 

 บรรดาลูกศิษย์แอบยิ้มอยู่ในใจ

ทำไมการสอบครั้งสุดท้ายช่างดูง่ายดายเช่นนี้

 

เมื่อเวลาผ่านไป 3 นาที

ท่านอาจารย์ก็เนรมิตภาพเสือโคร่งตัวใหญ่ กระโจนเข้าหาบรรดาศิษย์

 

ขอบคุณรูปประกอบจาก

http://www.wcd13phrae.com/The%20Zoological%20Park/269_001.jpg

ตูเกงและตูเซียนเห็น ก็หัวเราะชอบใจ

 

"เจ้า ตูรู มันไม่รอดแน่ ข้าดูจิตก็รู้ว่ามันกลัวเสือ"

 ตูเกงและตูเซียนคิดในใจพร้อมกัน

 

"ว้ากกกก แม่จ๋าช่วยลูกด้วย"

ตูรู ร้องเสียงดัง พร้อมกับกระโดดลงน้ำดังตู้ม !

 

 

เมื่อเวลาผ่านไป 6 นาที

อาจารย์ก็เนรมิตภาพ ศพที่ขึ้นอืดมาแล้วสามวัน ลอยเข้าหาบรรดาศิษย์

ขอบคุณรูปประกอบจาก

 

 

"เจ้า ตูเกง มันไม่รอดแน่ ข้าดูจิตก็รู้ว่ามันกลัวผีขึ้นอืด"

ตูเซียนยิ้มในใจ

 

 "ว้ากกกก พ่อจ๋าช่วยลูกด้วย"

ตูเกงร้องเสียงหลง พร้อมกับกระโดดลงน้ำดังตู้ม !

 

 

เมื่อเวลาผ่านไป 9 นาทีกว่า ๆ

ตูเซียนก็คิดในใจว่า

" รอดแล้วตู 555 "

 

แต่ทันใดนั้นเอง !

ก็มีฝูงแมลงสาบกว่าสิบตัวบินเข้าหาตูเซียน

ขอบคุณรูปประกอบจาก

 

 

 " อ้าย ~ นังเห็ดสดแช่แฟ้~บ ! "

 

ตูเซียนกรีดร้องแบบมียางอาย 

และกระโดดลงน้ำ  พร้อมกับเสียงหัวเราะของบรรดาเพื่อนฝูง

 

 อาจารย์ท่านเห็นดังนั้นก็ยิ้มอย่างมีเมตตาให้กับลูกศิษย์ทั้ง 3

 

-------ตีความแบบสติปัฏฐานสี่ -------

 

วิชาสติปัฏฐานสี่นั้น

เป็นวิชาที่ให้หัดดูรู้ใจรู้จิตตัวเอง เพื่อกำหนดสติให้ทันปัจจุบัน

เช่น  เมื่อรู้สึกกลัว ก็กำหนด ว่า "กลัวหนอ"

 

ทุกครั้งที่กำหนดคำว่า "หนอ" นั้น

จะเป็นการขัดเกลาจิตใจตัวเอง

เปรียบเสมือนการเอามีด ค่อย ๆ ปลอกเปลือกทุเรียน

ยิ่งเปลือกหนาเท่าใด ยิ่งต้อง หมั่นพยายามปลอกเท่านั้น

เมื่อผู้ฝึก มีความอดทนไม่ย่อท้อ

ย่อมได้เห็น เนื้ออันเป็นสีทองอร่าม ที่อยู่ภายในเปลือกอันแหลมคมและอันตราย

 

น่าเศร้าสลดนัก

ที่ปัจจุบัน มีคนที่เป็นผู้กล้าจอมปลอมมากขึ้นทุกวัน

คอยจ้องแต่จับผิด และต่อว่าคนอื่น

จ้องจะชนะคนอื่น โดยการทำร้ายจุดอ่อนของเขา

สุดท้าย...ก็แพ้ภัยตัวเอง

 

 (เมื่อก่อนโบโบ้ก็เขียน entry ว่ารัฐบาล ด่าสื่อไว้เยอะเหมือนกัน

ต้องปรับปรุง หมั่นฝึกวิชานี้กับพระอาจารย์ซะแล้ววววว

เขียนเรื่องดีดี ถึงคอมเมนต์น้อยหน่อย ก็ยินยอม พร้อมใจครับ)

 

 

ผู้กล้าที่แท้จริงนั้น

จะเป็นคนสงบ เย็น มีเมตตาจิตสูงมาก

คนที่มีความขี้ขลาด ขี้อวด จึงมักจะคอยดูถูกผู้กล้าเหล่านี้เสมอ

 

ต้นไม้ที่มี "ยอด" ที่ "อ่อน" 

ย่อมขึ้นไปสู่จุดที่สูงได้....ฉันใด

 

ผู้นำ...ที่มีความเป็นผู้กล้า

ก็ต้องมีความอ่อนโยนและเมตตา...ฉันนั้น

 

ขอบคุณรูปประกอบจาก

http://www.poster.net/dragonball-z/dragonball-z-dragonball-gt-goku-group-9911323.jpg

 

ปล. เพื่อน ๆ เบื่อนิทานกันรึยังอ่ะ

ช่วงนี้โบโบ้ชอบแต่งนิทาน แหะ ๆ ^.^