เด็กชาย A เป็นลูกของนายบุญชู และนางสมศรี

ตอนเด็กชาย A เกิด พ่อกับแม่กะจะตั้งชื่อว่า "ไอ้แดง"

แต่กลัวว่าจะไม่ทันสมัย เลยเปลี่ยนเป็นชื่อภาษาอังกฤษให้ intrend กะเขาซะหน่อย

บุญชูกับสมศรีเป็นชาวนา ที่ต้องหาข้าวสารกรอกหม้อไปวัน ๆ

ที่ต้องหาข้าวสารกรอกหม้อเพราะสองผัวเมียถูกโรงสีบังคับซื้อไปซะหมด

แต่อยากไรก็ดี สองผัวเมียก็มีความฝันอยากให้ไอ้แดง เอ้ย เด็กชาย A เป็นวิศวะจะได้มีหน้ามีตากะเขาี

 

เด็กชาย A ได้รับการส่งเสียจนได้อยู่โรงเรียนชื่อดัง และสอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดัง ฬ

ยิ่งเรียนสูงเท่าไร บุญชูกับสมศรี ยิ่งมีอาชีพมากขึ้น

ชาวนา...แม่ค้าพ่อขาย...คนดายหญ้า...รับซักรีด

อ้อ ลืมบอกไปว่า บัดนี้เด็กชาย A ได้เติบโตจนเป็นนาย A

นาย A เรียนจบและยื่นใบสมัครงานกับบริษัทดัง ๆ หลายบริษัท

แล้วก็มีบริษัท ร่ำรวยล้นฟ้าจำกัด มาจ้างนาย A ให้ไปทำงานที่นครคนดีซึ่งคุณบินหลา สันกลาคีรีได้จินตนาการเอาไว้

ที่นครแห่งคนดีมีอนุสาวรีย์คนดีมากมายเต็มไปหมด

ที่น่าสนใจคืออนุสาวรีย์คนดี ทุกคนเสียชีวิตขณะทำดี

นายยุติ ชอบธรรม ตายขณะอายุ 33 ปีหลังเปิดโปงคลิปทุจริตโครงการข้าวเพื่อเกษตรกรของนักการเมืองคนนึง

นายวิจารณ์ ตรงแท้ ตายขณะอายุ 29 ปี หลังเปิดเผยการบุกรุกป่าของบริษัทเฟอร์นิเจอร์ไม้สัก

เด็กชายแดง โปร่งใส ตายขณะอายุได้ 9 ขวบหลังวิ่งไปฟ้องตำรวจว่ามีนักการเมืองซื้อเสียงยายแก่ ๆ คนนึง

และอีกหลาย ๆ อนุสาวรีย์ที่ยังไม่ได้เอ่ยถึง

นาย A พบเพื่อนร่วมงานอีกหลาย ๆ คนที่มีความฝันร่วมกัน

"รวย มั่งคั่ง และมั่งมี"

 

บุญชูและสมศรีเมื่อทราบข่าวว่าลูกชายได้งานมีหน้ามีตาก็ดีใจ กะจะไปเยี่ยมลูกที่นครคนดี

เมื่อนาย A พบพ่อแม่ เห็นพ่อแม่ใส่เสื้อยืดเก่า ๆ กางเกงรอยปะ ก็เกิดอายเพื่อนขึ้นมาจึงพูดไปว่า

"พ่อแม่กลับบ้านไปก่อนละกัน เดี๋ยวว่าง ๆ จะไปเยี่ยม และส่งเงินไปให้ใช้"

 

ต่อมาเกิดวิกฤตน้ำมันแพง ปุ๋ยแพง อาหารโดยเฉพาะข้าวมีราคาสูงอย่างน่าตกใจ

บุญชูและสมศรีดีใจที่ข้าวราคาจึงเร่งปลูกเป็นการใหญ่ โดยใส่ปุ๋ยเคมี ใช้ควายเหล็กไถนา จ้างคนงาน

เมื่อเก็บเกี่ยวปรากฎว่าได้เงินถึง 120,000 บาท

แต่ต้องไปใช้จ่ายค่าปุ๋ย ค่าควายเหล็ก ค่าน้ำมัน ค่าจ้างคนงาน 150,000 บาท

พอดีมีบริษัทใหญ่มาติดต่อซื้อที่นา นาย A จึงบอกพ่อแม่ว่าขายไปเถอะ

พอได้เงินมาบุญชูกับสมศรีจึงปลูกบ้านหลังโตบนที่ดินน้อย ๆของตนที่ไม่ได้ขายไป

 

ห้าปีต่อมานาย A กลับไปเยี่ยมบุญชูกับสมศรีเพราะได้ข่าวว่าแกป่วย

เมื่อไปถึงบ้านเกิด นาย A ได้เห็นโรงงานผลิตไฟฟ้าถ่านหินอยู่หน้าบ้านพ่อกับแม่ของเขา

เขาเหลือบไปเห็นชื่อโรงงาน

"ร่ำรวยล้นฟ้า จำกัด" มุ่งมั่นหาพลังงานทดแทนน้ำมัน เพื่อความสุขของนครคนดี

 

บุญชูกับสมศรีล้มป่วยอยู่เจ็ดวันก็ถึงแก่กรรมด้วยโรค"พลังงานทดแทน"


นาย A เสียใจกินเหล้าเมามายไปหลับข้าง ๆ แม่หมาอยู่หน้ากุฏิ

พอดีหลวงพ่อเดินเข้ามาเห็นจึงเข้าไปปลุกและพูดว่า

"อ้าว ไอ้หนุ่มตื่นสิ อย่าไปแย่งที่ไอ้ด่างนอนสิ"

นาย A ตื่นและเหลือบไปเห็นไอ้ด่างกำลังนอนให้นมไอ้บ๊อก ไอ้แบ๊ก ไอ้บอมอยู่

น้ำตาของนาย A ก็ไหลรินอีกครั้ง

เวลาผ่านไปนับสิบปีบัดนี้ไม่มีใครรู้จักชื่อนาย A

จะมีก็แต่ชื่อของ หลวงตา "แดง" ที่บรรดาชาวบ้านเรียกกัน

Comment

Comment:

Tweet

ใช่เห็นด้วยมากมายค่ะ ว่าภาพประกอบเข้ากับเรื่อง เพอร์เฟคมาก ขอบคุณน๊ะค๊ะ เดี๋ยวตามมาอ่านอีกเรื่อยๆๆค่ะbig smile Hot!
เล่านิทานมีสาระก้อสนุกเหมือนกัน เก่งจัง
ทามมายม่ายเล่าแบบนี้ให้ฟังก่อนนอนทุกคืนน๊า
มีแต่นอนก่อน อยู่เรื่อย แคว่กๆ

#13 By ลูกเป็ด (202.28.180.48) on 2008-07-31 17:42

ภาพสวยเรื่องเล่าดีเยี่ยม ชอบคะ

#12 By MayaKniGht on 2008-07-22 07:20

จับใจ
อ่านแล้วได้อะไรหลายๆอย่างเลย...สู้ต่อไป cry

#10 By GolD_FisH on 2008-07-05 23:02

ภาพงามตา ออกมาจากใจ

คิดไกลๆ สุขใจ ยามได้ชม big smile

#9 By ทิว แอด ไฟน์ on 2008-07-05 22:12

สู้ ๆ ครับ ขอให้ได้งานที่ "แค่ได้ทำ ก็มีความสุข" นะครับ
ไปอ่านมาแล้วนะคะ

คราวนี้ไม่สะอึก แต่แอบฮึดแฮะ

กำลังกลืนไม่เข้า คายไม่ออก กับการหางานอยู่ ดีที่พ่อแม่เข้าใจ ไม่บังคับ ให้เลือกเอาตามสบาย
อ่านentryนี้แล้ว ทำให้เราแอบมั่นใจ ในสิ่งที่เรากำลังจะเลือก ขอบคุณมากๆนะคะ

เดี๋ยวลองไปค้น "คิดถึงทุกปี" มาอ่านอีกรอบดีกว่า

#7 By pretty_little_things on 2008-07-05 21:14

อ่านcomment ของคุณ pretty little thing แล้วก็สะอืกเหมือนกันว่า เราเขียนแรงไปรึเปล่านะ..wink
อ๋อ ลืมบอกไปว่า "นครคนดี" มีอยู่จริง ๆ นะครับ
ถ้าไม่เชื่อลองไปอ่านในหนังสือรวมเรื่องสั้น"คิดถึงทุกปี" ของบินหลา สันกะลาคีรี นะครับ
อ่านแล้วแอบสะอึก
มันคลับคล้ายคลับคลา ว่าจะโดนเข้ากับชีวิตตัวเอง
อยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ จะต้องเลือกงาน อุดมการณ์ หรือความฝัน

นาย A พบเพื่อนร่วมงานอีกหลาย ๆ คนที่มีความฝันร่วมกัน

"รวย มั่งคั่ง และมั่งมี"

ประโยคนี้ อ่านแล้ว น้ำตาพาลจะไหล กับสังคมทุนนิยม

#4 By pretty_little_things on 2008-07-05 20:08

โอยยย เห็นแล้วอยากไปเที่ยวจังเลย
ช่วงนี้มัวแต่คุดคู้อยุ่ในบ้าน ในโรงเรียน ในห้องสมุด คร่ำเคร่งกับการอ่านตำราเตรียมสอบ ทั้งในโรงเรียนและ o-net เลยไม่ว่างได้มีโอกาสไปเที่ยวไหนเลย.....
ึคงต้องรอให้เวลายุ่งๆๆ พวกนี้ผ่านไปเสียก่อน ถึงจะได้ตะลอนเที่ยวได้อย่างเพลินใจ เฮ้อออ...

ปล.ภาพสวยมากครับๆๆsad smile

#2 By PCHY* on 2008-07-05 19:37

ภาพสวย เรื่องสนุก

ชอบครับ

big smile

#1 By supameeh on 2008-07-05 19:25